รับมือไข้หวัดใหญ่ช่วงปี 2026 พร้อมคำแนะนำในการป้องกันสำหรับเด็กและกลุ่มเสี่ยง

ไข้หวัดใหญ่ (Influenza)

ไข้หวัดใหญ่คืออะไร
ไข้หวัดใหญ่ (Influenza) เป็นโรคติดเชื้อทางเดินหายใจที่เกิดจากเชื้อไวรัส Influenza ซึ่งพบได้บ่อยและสามารถระบาดเป็นวงกว้าง โดยเฉพาะในช่วงฤดูฝนและฤดูหนาว โรคไข้หวัดใหญ่พบได้ในทุกเพศทุกวัย แต่จะมีความรุนแรงมากขึ้นในกลุ่มเสี่ยง เช่น ผู้สูงอายุ เด็กเล็ก หญิงตั้งครรภ์ และผู้ที่มีโรคประจำตัวเรื้อรัง

เชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่แบ่งออกเป็นหลายชนิด โดยชนิดที่พบบ่อยในคน ได้แก่ Influenza A และ Influenza B ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงสายพันธุ์อยู่ตลอด ทำให้สามารถติดเชื้อซ้ำได้

การติดต่อของโรคไข้หวัดใหญ่ | ไข้หวัดใหญ่ติดต่ออย่างไร

โรคไข้หวัดใหญ่ติดต่อได้ง่าย ผ่านทาง

การไอ จาม หรือพูด ซึ่งมีละอองฝอยจากทางเดินหายใจ
การสัมผัสสารคัดหลั่ง เช่น น้ำมูก น้ำลาย
การสัมผัสพื้นผิวหรือสิ่งของที่มีเชื้อปนเปื้อน แล้วนำมือมาสัมผัสปาก จมูก หรือดวงตา

ผู้ป่วยสามารถแพร่เชื้อได้ตั้งแต่ 1 วันก่อนมีอาการ จนถึงประมาณ 5–7 วันหลังเริ่มป่วย

อาการของโรคไข้หวัดใหญ่ | สังเกตอาการเบื้องต้น

อาการมักเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและรุนแรงกว่าไข้หวัดธรรมดา ได้แก่

ไข้สูง หนาวสั่น
ปวดศีรษะ ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ อ่อนเพลียมาก
ไอ เจ็บคอ น้ำมูกไหล
บางรายอาจมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน หรือท้องเสีย (พบบ่อยในเด็ก)

ความรุนแรงของไข้หวัดใหญ่ และภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้น

ในผู้ป่วยทั่วไป โรคไข้หวัดใหญ่มักหายได้เองภายใน 5–7 วัน แต่ในบางรายอาจเกิดภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรง เช่น

ปอดอักเสบ
หลอดลมอักเสบ
ภาวะติดเชื้อแทรกซ้อนจากแบคทีเรีย
โรคประจำตัวกำเริบ เช่น โรคหัวใจ โรคปอด เบาหวาน

กลุ่มเสี่ยงที่ควรได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิด ได้แก่ ผู้สูงอายุ หญิงตั้งครรภ์ เด็กเล็ก และผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ

การป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่ด้วยวัคซีน | วัคซีนไข้หวัดใหญ่

การฉีดวัคซีนไข้หวัดใหญ่เป็นวิธีป้องกันที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด โดยช่วยลดความเสี่ยงในการติดเชื้อ ลดความรุนแรงของโรค และลดโอกาสเกิดภาวะแทรกซ้อน
ใครบ้างที่ควรฉีดวัคซีนไข้หวัดใหญ่